Algemeen Dagblad

Ze zocht een mooi kaartje voor de geboorte van haar tweede dochter. Niet iets simpels, maar iets echt bijzonders. Friese Tiny kwam erachter dat wat ze zocht niet bestond. “De techniek is populair in Amerika. De letterpress is een ouderwetse drukpers. Het drukt door het papier heen, waardoor je het mooie reliëf in je kaart krijgt.” Voor het geboortekaartje van haar dochter was het te laat, maar voor haar trouwkaart kocht ze een oude hendelpers in Engeland. En zo begon het. Risselada schreef verhalen over de pers op een blog. “De verzoeken werden meer en meer en nu, bijna drie jaar later, heb ik mensen in dienst moeten nemen, omdat ik het anders niet red. Soms moet ik een stop op de aanvragen zetten, omdat ik de vraag niet kan bijbenen.’

Prachtig
Aan de muren van haar, nu nog, kleine kantoor in de Nieuwe Stad prijken honderden prachtige geboortekaartjes in allerlei kleuren en maten. “Elk kaartje is uniek. Ik ontwerp het design, het papier is bijzonder en elk kaartje wordt met de hand gedrukt. Als er meerdere kleuren in zitten, zelfs meerdere keren.”

Het is arbeidsintensief werk, maar Risselada denkt dat dit de reden is dat de mensen zo verliefd worden op haar kaarten. “Ze hebben behoefte aan het persoonlijke. Aan ambacht en het unieke dat het met liefde en passie wordt gemaakt.” Volgens Risselada zijn er nu al veel mensen die haar stijl herkennen. “Het is typografisch, minimalistisch, strak, illustratief en heel erg eigen.” Een tijd geleden werd ze gevraagd om in IJsland een presentatie te houden over geboortekaartjes. “Daar kennen ze dat helemaal niet. Toen konining Juliana in 1909 werd geboren was zij de eerste die een geboortekaartje kreeg. Sindsien is het een typi8sch Nederlandse traditie geworden. Nu komt het geboortekaartje mondjesmaat in andere landen voor, maar niet zoals in Nederland. Ik wil er een wereldwijde traditie van maken.” Begin november krijgt ze een grotere ruimte in de Nieuwe Stad en een tweede pers. “De populariteit en vraag blijven stijgen, het is geweldig! Ik vind het leuk als ik hoor dat mensen het geboortekaartje na drie jaar nog op de kast hebben staan.”